සිංහල ගීතය ෙකායිබටද?

සිංහල සාහිත්‍ය සන්නිෙව්දනය තුළ ඒදා ෙමදා කාලපරාසය අධ්‍යයනය කිරීෙම් දී පැහැදිලිවන කාරණාවක් නම් ගීතය නැමැති මාධ්‍යයට සුවිෙශ්ෂ ස්ථානයක් හිමිවී තිබීමයි.ඉතා ෙකටි කාලයක් තුළ රසවිදියහැකි වීමත්,ෙවනත් කටයුත්තක නිරතව සිටින අවස්ථාවක වුව ද සවන්දියහැකි වීමත්,ශ්‍රව‍්‍ය ගේචර මාධ්‍යයක් වීමත් වැනි බොහේ ෙහ්තු කාරණා නිසා ගීතය බාල,තරැණ,මහලු ෙභ්දයකින් ෙතාරව රැචිකරන්නට විය.අන් සාහිත්‍ය මාධ්‍යවලට වඩා ෙබාෙහා්ෙසයින් කුඩාවූත් මාධ්‍යයක් වුව ද ජනතාව ඒය වැළදගනු ලැබ තිෙබ්.ගීතය සමාජයේ විවිධ තරාතිරම්වල අය අතරට පාත්‍ර වූ අතර නිර්මාණකරැවන්ෙග් පක්ෂය අතින් ද ඒබදු විචල්‍යතාවන් පැවතිණ. ඒනිසා ම ඒ ඒ අයගේ ඥාන ප්‍රවෙශයන් වල සිට ගීතය සමාජ භාවිතයට පැමිණ තිෙබ්.වර්තමානය වන විට ගීතය හා සම්බන්ධ අර්බුද පැනනැගී අැති අතර ඒයට මූලික ෙහ්තුව සමාජ දැක්ම පිළිබදව නිර්මාණකරැවන් තුළ පවතින විවිධ මතවාදයන්ය.

ගීතය හා සම්බන්ධ මතවාද කීපයක් ම අද වන විට සමාජගත වී අැතිබව ෙපෙනයි.

*ගීතය සාහිත්‍ය රැව ගුණ පිරි මාධ්‍යයකි.
*ගීතය ශ්‍රව්‍ය මාධ්‍යයකි.ඒහි රසය මනසින් අාස්වාදය කල යුතුය.
*ගීතය දෘශ්‍ය මාධ්‍යයකි.ඒය සම්පූර්ණවන්නට නම් ෙනත පිනවන රෑපවලින් ගහනය වියයුතුය.
*ගීතය රිද්මය හා සංගීතය අාත්ම ෙකාට ෙගන අැත.
*ගීතය මගින් අර්ථවත් සමාජ මෙහෙවරක් ඉටුකල හැකිය.
*ගීතය මගින් කිසිදු අර්ථවත් සමාජ මෙහෙවරක් ඉටුකල නොහැකිය.

යනා දී වශයෙන් වූ මතවාද කීපයක් ම ගීතය අරබයා පවතියි.අෙප් පැරණි ග්‍රන්ත පරිශීලනය කීරීෙමන් වර්තමාන ගීත සාහිත්‍යයට අාෙලා්කයක් ගතහැකියයි කල්පනා කරන අැතමුන් ගීත නිර්මාණයේ දී ප්‍රස්තූතයට අදාල චින්තන අාභාෂය ද රිද්ම රටා ලබන බව ෙපනෙයි.ඒවායින් කාලීන සමාජ පරිසරය මැනවින් නිරෑපනය කර දක්වයි.
අැතැම් ගීත හුදු ගීතයේ ජනප්‍රය බවම සලකා රිද්ම රටා අනුකරණය කරන්නට යන අවස්ථා තිෙබ්.පද ෙපළ මගින් හගවන සන්නිෙව්දනය හා රිද්ම රටා අතර පෑහීමක් නැතත් ඉතා ඉක්මනින් ගීතය සමාජගත වීමට ඒය බලපාන බව කල්පනා විය යුතුය.

"මගේ දරැපැටව් අහසට දෑත දිගු කරන්
අම්ම ඒයි කියා ගමටම හඩතලයි වැරෙන්
සින්න වෙන ඉඩම මට ගොඩ ගන්න බෑ ඉතින්
යන්න නුඹ ගියා උකසට දරැ සෙනේ අරන් ''

ගීතය මගින් පැවසෙන්නේ කාලීන කදුළු ෙඛ්දවාචකයක් වුව ද ගීතයට යොදා අැති රිද්මය විසින් ඒම කදුළු විද ගන්නට ඉඩ නොදෙයි. ගීතයට යොදා අැති රිද්ම රටා උකහාගෙන අැත්තේ නර්තන ෙසෙලියට බර වූ ජන රිද්ම රටා වලිනි.සංගීතය භාවිතයේ දී පද පෙලෙහි අරැත පිළබද නොසලකා අැති බව පෙනෙයි.
මානසික අාස්වාදයට ද පුද්ගල ඥන ප්‍රවර්ධනයට ද සංගීතය මගින් අාලෝකයක් සැපයිය යුතු වුව ද වර්තමානයේ අැසෙන ගීතවල බෙහෝ රිද්ම රටා ක්ෂණික අාශ්වාදය අරමුණු කරගෙන අැත.අතට ද පයට ද සංගීතය සපයයි.මානසික වින්දනය හෝ පදපෙල දක්වන අරැත තීව්‍ර නොකරයි.

"නෙලන්නට ගිහින් ඵල වැල ගෙනෙන්නම් ඉතින් බරටම
අනේ දරැවනේ නාඩන් කීයූ අම්මලා
සත් සමුදුරෙන් ඒහා ඒතෙරව
සිත් තොසින් නොවේ මැරි මැරි
කප්පරක් කිලිටි උන් ළග වැටී උලඋලා "

යන ගීතයට සැපයිය යුතු සංගීත රිද්ම රටාව ද ගීතයේ අරැතට ප්‍රබල ලෙස හානි කරයි.පද පෙල මතුකරන අදහස කිසිවිටෙකත් ගායනය වූ ඒම ගීතය තුළ නැත්තේ ද ගීතයේ අරැත මැනවින් හදුනාගන්නට සංගීත වේදියාට නොහැකි වූ හෙයිනි.වෙසතුරැ සිරිතේ මන්තීදේවිය සිහි ගන්වන මෙම සාර්ථක පද පෙල ද සංගීත රචකයා විසින් අනාථ කර දැමූ ඒකකි.මෙබදු අවස්ථා වර්තමාන ගීත සමාජය තුළ අනල්ප ලෙස දැකිය හැකි අතර ගීතයකට සංගීතය නොහදුනන,සාහිත්‍ය රස වින්දනය නැති, ශිල්පියකු අතින් විය හැකි හානියේ බරපතලකම වැටහෙයි.